<$BlogItemTitle$KEDER BULANIKLIĞIlass="text"><$BlogItemBody$>Taze çay demlemiş hanım, balkonda
içmeye çağırıyor. İstemiyorum.
Biraz zorluyor, gönülsüz de olsa
"Tamam!"diyorum. Oturup
karşı dağlara bakıyorum balkondan.
Baktıkça beynimin geçmiş zaman
pencereleri açılıyor. Çayımdan
birkaç yudum içiyorum. İçtiğim
her yudumun tadıyla biraz
kederleniyorum. Sevdiğim yerlerden
ve insanlardan ayrı yaşamak,
böyle bir duyguya sürüklüyor beni.
Yüreğimi acıtıyor. Eti tırnaktan
ayıran bir diken acısı gibi hasret.
Hepsi bundan, hepsi bundan.
Ama günün birinde,
kederimin bulanıklığından
mavi bir dumanın yükseleceğine inanıyorum.ss="data"> <$BlogItemAuthorMecazzogItemDateTi19:26:00rildi. | Permalink |
<$BlogItemControgItemPermalhttp://simurgan.blogspot.com/2005/09/keder-bulaniklii.htmlnk">Devamı | Kategori: