Nar Çiçeğini Görünce Ben

Nar çiçeğini görünce ben
Gökyüzünde olurum anne.
Nar çiçeğini görünce ben
Yeryüzü olurum anne!..


İSMAİL KARAKURT

YANKI
PÖRÇÜK BİLGİ
İLETİŞİM
ismailkarakurt@gmail.com
YENİ YAZILAR
LİNKLER
MÜZİK




....
ŞİMDİ
İstanbul'dayım!..
İÇ ODA
Scrivi ciò che vuoi
SAAT
SON YORUMLAR
    logItemCommentlogItemCommentBlogItemCommenger>
membri
<$BlogMembers$>
FOTOĞRAF
<$BlogRecentPhotos$>
bottoni
<$BlogButtons$>
<$BlogFeeds$>
SON YORUMLAR
Varie
Adesivi
Adesivi

Müzik
Kontör
DEFTER
Destek

@ Mecazz & Blogger

<$BlogItemTitle$SUSTURULMUŞ KELİMELERİN GÜMÜŞ YEĞNİLİĞİlass="text"><$BlogItemBody$>
'Şiir nedir? Kelimelerin tek bir kelimeye feda edilişinden başka bir şey midir? O tek kelime ki yalnız kendi değerini değil, susturulmuş olan öbür kelimelerin de değerini taşır.'(Eugenio Dıars)

Şiir bilinen kelimelerin üst perdeden söylenmesi şekli. Günlük dilin içinde, ama günlük dilden uzaklaşılarak. Başka bir deyişle, dilin kendi içinde geliştirdiği dil ve seçilmiş kelimelerle, ipekböceğinin güzellik uyku­suna bulandığı koza. Emek ve titizlik. İşte şiir bu, seçkin az kelime.

Şiirin gövdesini şair, içinden akıp gelen ve 'süt dili'nden kelimelerle kurar. Başka hiçbir şeyle özdeki niteliği, kendindenliği ziyan etmeden, bü­tün bütüne sırdan ve büyülü.

Peki, kelimeleri niçin seçeriz? Çünkü seçme, diğer kelimelerin de dili, sözcüsü ve yeğniliğidir. Yaşantı değil yaşanılanların gizi, yük, ayrıca şiirin yükü, seçilmiş kelimelerdedir de ondan. Yazgıdır onlar, dosttur, çıtanın üstünde duruş, gündür endişesine şairin. Yoğundur oldukça, derindir or­da, kelimelerde, ilgisi, sevgileri, sesi, felsefesi, her şeyi... Doğrusu kelime secimi bir marifettir şiirde. Aynı zamanda da, şairin metaforik ışımasıdır kelimeler. Çünkü şiir, sıradan açıklığı kabul etmiyor. Güzel olan çamurda kalmaz, bulunur, şairin kendi kozasını ördüğü ve örttüğü ıpıltılı sesiyle kelimelerin. Sahih olan şu ki, her şiir kendi kelimelerini seçiyor. Şair de kendi kelimeleriyle yetiniyor, hayatiyet kazanıyor böylece. Bu bağlamda, kelimeleri tanımak, onları sevmek, iyi geçinmek gerekiyor onlarla. Çünkü şairin sığınağıdır kelimeler, anne kucağı. Kelimelerin evi ise dildir. Orda döner, içlenir, söyleşir ruhunu kollayan kelimelerle şair. Her insan gibi şa­ir de, diyeceğini kelimelerle söylüyor, onlarla perçinliyor, şiirine kelime­lerle gidiyor. Şiirin has ırmağında süzülerek, onlarla arayıp buluyor şair, kuğusunu. Hâl böyleyken, varolduğu sürece, kelimelerden kopyası müm­kün görünmüyor şairin.

Bittiği yerden başlıyor çünkü seçilmiş kelimelerin gümüş yeğni­liği ve şiir!..
ss="data"> <$BlogItemAuthorMecazzogItemDateTi23:45:00rildi. | Permalink |
<$BlogItemControgItemPermalhttp://simurgan.blogspot.com/2005/10/susturulmu-kelimelerin-gm-yenilii.htmlnk">Devamı | Kategori:

<$BlogItemCommen0

<$BlogItemCreateYorum GönderRL$>"> ~ http://simurgan.blogspot.com/ dön